Nieuwjaarstoespraak burgemeester Jan Lonink

2019 werd in Terneuzen op 10 januari officieel ingeluid met de nieuwjaarsreceptie. Ondernemers, inwoners, raadsleden en andere belangstellenden ontmoetten elkaar in het Biobase Training Center. De receptie was dit keer op deze plek om deze in het teken stond van duurzaamheid. Burgemeester Jan Lonink en gastspreker Diederik Samsom gaven een toespraak. Het solar team met scholieren van het Technasium in Terneuzen was aanwezig met hun duurzame boot.

Nieuwjaartoespraak 2019 burgemeester Jan Lonink

 

Goedemiddag dames en heren, fijn dat u er allemaal bent.

 

Van harte welkom in het Bio Base Training Center. Toen ik laatst naar dit gebouw keek, verbeeldde ik me dat het gehuld was in een groen-geel hesje. Duurzaamheid in een geel hesje, kan dat wel?

 

Die associatie geeft aan hoe relevant het thema is van vandaag. Maar ook hoe relevant dit centrum is... Juíst nu. En juíst in onze regio. Een regio met veel industrie en transport, waar dus veel duurzaamheidswinst te behalen is.

 

Bij duurzaamheid gaat het om kleine en grote initiatieven. Denk bij groot aan de havens. Daan Schalck – algemeen directeur van North Sea Port – deed deze week al een krachtige oproep tot havensamenwerking rond duurzaamheid. Ik steun dat idee. Vooral in onze internationale delta, kunnen de havens elkaar denk ik enorm versterken.

 

Bij duurzaamheid gaat het naast grote, ook om kleine veranderingen. Waar wij individueel aan bijdragen. En dat is echt niet zo makkelijk, dat heb ik zelf ervaren.

 

Ik wilde onlangs m’n huis energiezuiniger en duurzamer maken. Isolatie verbeteren, zonnepanelen op dak en een warmtepomp... Maar ik merkte al snel: daar komt heel veel bij kijken. Naast kosten, vooral ook kennis en keuzes.  Je kunt wel duurzamer willen zijn, maar met die wil alleen, is het nog niet voor elkaar.

 

Die hartenkreet hoorde ik onlangs ook van een particuliere organisatie binnen onze eigen gemeente. Stichting beheer Welzijnsaccommodaties Axel wil zijn gebouwen verduurzamen. Hartstikke goed natuurlijk, maar ze stuit op gemeentelijke voorwaarden en regelgeving die financiering in de weg staan. Kortom, duurzaamheid is zo makkelijk nog niet. Ook voor de gemeente is het nog zoeken naar inzet en rol.

 

Wat helder is, is onze ambitie om als gemeente in te zetten op duurzaamheid. Duurzaamheid is een onmisbare factor voor een prettige en goede woonomgeving. En wonen is van cruciaal belang om als Terneuzen aantrekkelijk te blijven. Zowel voor inwoners als voor bedrijven. En die aantrekkelijkheid als woongebied is onmisbaar om het economisch zo goed te blijven doen.

 

Duurzaamheid is een thema dat momenteel nationaal door de politiek veel urgentie heeft gekregen. Ik denk zeker dat die urgentie terecht is. Maar die urgentie is voor velen nog niet vanzelfsprekend. Het probleem daarbij is niet zozeer dat het belang van duurzaamheid onvoldoende wordt herkend. Maar het vertrouwen dat de mensen moeten hebben in de politiek. Dat is nodig bij zulke ingrijpende maatregelen waar forse kostenplaatjes aan hangen. En dat vertrouwen, daar schort het nogal aan.

 

Wantrouwen uit zich op dit moment onder meer via de gele hesjes.

Onder normale omstandigheden draag je een geel hesje als je met pech langs de weg staat. Om gezien te worden. De demonstranten hebben dit overgenomen.

 

Ze willen gezien worden, juist omdat ze zich niet gezien voelen. Gele hesjes zijn nu een teken van protest, van onvrede en onrust. Onze tijd kenmerkt zich door vele veranderingen op velerlei gebied. De rij is lang; globalisering, digitalisering, robotisering, klimaatverandering, migratie, veranderingen in de publieke sector, vooral het sociaal domein, de flexibele arbeidsmarkt en het pensioenstelsel.

 

Veel mensen zien verandering, maar geen vooruitgang voor zichzelf of voor hun kinderen. Duurzaamheid en democratische besluitvorming worden dan gezien als iets voor hoger opgeleiden met een goed salaris. Voor dat je het weet, spreek je over een elite en is de tweedeling in de samenleving een feit.

 

Een tweedeling willen we niet. Ik zie het als een taak van de overheid, dit onder ogen te zien en daarmee rekening te houden. Dat we maatregelen nemen, of maatregelen aanpassen, zodat er gewerkt kan worden aan herstel van vertrouwen. En dat kan maar op één manier. Door mensen erbij te betrekken. Door samen te werken.

 

Samenwerken gaat niet vanzelf. Soms kan het schuren of zelfs botsen. Het is goed om je te profileren, om je standpunt duidelijk te maken. Al is het in een geel hesje. Maar om iets voor elkaar te krijgen, moet je samenwerken. Ook in een verhard politiek klimaat.

 

En dan bedoel ik niet samenwerken door zitting te nemen in formele overleggen en bestuurlijke platforms, maar participatie en concrete samenwerking… In de wijk, op scholen en met bedrijven. Dat we zo steeds samen de verbinding zoeken.

 

De uitdagingen van deze tijd vragen om samen te werken over de grenzen heen. Waarbij grenzen letterlijk en ook figuurlijk zijn. Dan gaat het om schotten slechten tussen verschillende groepen. Daar kunnen we aan werken, met centrale waarden: openheid, tolerantie en respect. Waarbij we ook uit onze eigen bubbel moeten durven komen. Iedereen heeft een eigen verantwoordelijkheid en moet die nemen.

 

Maar samenwerken is niet makkelijk, want mensen kijken verschillend tegen de zaken aan, hebben verschillende belangen en opinies. Laat ik een voorbeeld noemen. Waar de een nieuwe bedrijvigheid in de kanaalzone ziet, ziet de ander arbeidsmigranten en overlast. In geval van de arbeidsmigranten is het enerzijds zo dat we arbeidsmigranten nodig hebben omdat we onvoldoende vakmensen in de regio hebben. En anderzijds dat we fatsoenlijke huisvesting regelen die geen overlast geeft voor omwonenden. Als we geen oplossingen vinden, het compromis niet zoeken, komen we niet verder. We moeten problemen onder ogen zien en oplossen.  

 

Om met beide belangen rekening te houden, zie ik als taak van ons allemaal. Overheid, inwoners, en ook ondernemers. Waarbij juist ondernemers die zelf arbeidsmigranten aantrekken, in mijn ogen een verantwoordelijkheid hebben om te zoeken naar oplossingen voor huisvesting van deze nieuwe vakmensen.

 

Samenwerken leidt tot nieuwe ontwikkelingen. En die zijn nodig. Want we kunnen niet met de rug naar vernieuwing toe gaan staan. Vooruitgang is in het belang van ons allemaal. Want de Nieuwe Sluis, de havenfusie met Gent en grensoverschrijdende samenwerking, dat vormt de toekomst van Terneuzen. Dat maakt het mogelijk om de regio leefbaar te houden. Duurzaamheid en gele hesjes moeten samenwerken.

 

Sommige mensen hoef je niks uit te leggen over duurzame samenwerking. De studenten van het Technasium van het Lodewijk College hebben een zonneboot gebouwd en gaan komend jaar een tweede boot bouwen om mee te kunnen doen aan de internationale wedstrijd, de Youth Solar Challenge.

 

Zij zijn een schitterend en enthousiast voorbeeld van waar duurzaamheid, energie en klimaat samenkomen. Wij hebben ze er daarom deze week een aanmoedigingsbijdrage van duizend euro voor gegeven. De bouwers geven u graag uitleg bij hun boot… En als u wilt sponsoren gaan ze ook graag met u in gesprek…

 

Tot slot wil ik graag de volgende spreker aankondigen, Diederik Samsom. Hij is niet alleen landelijk bekend als voorzitter van de sectortafel Gebouwde omgeving en lid van het Klimaatberaad. Maar ook actief voor Zeeland. Onder meer als toezichthouder bij North Sea Port. Wij zijn blij dat hij vandaag hier op de nieuwjaarsreceptie aanwezig is. Om hier te vertellen over zijn visie op duurzaamheid in onze regio.

Graag geef ik hem dan ook nu het woord.

 

Afsluiting na toespraak Diederik Samsom:

 

Dames en heren,

Ik wens u allemaal een heel bijzonder 2019 toe.

Met veel geluk en gezondheid …

En met vertrouwen in een duurzame toekomst.

 

Dank u wel.